پشت‌میز‌نشینی‌هایی که دوست نداری، ولی باید انجامش بدی

پشت‌میز‌نشینی‌هایی که دوست نداری، ولی باید انجامش بدی

ذهن رو نباید توی وضعیتی گذاشت که برای برنامه‌ی روتین زندگی، اجازه داشته باشه تصمیم بگیره. بسیاری از کارهایی که برای رشد و توسعه ضروری هستن، بعد از مدتی تکراری می‌شن و جذابیت‌های خودشان رو از دست می‌دن. اگر نشه اون‌ها رو به روبات‌ها و یا مکانیزم‌ها سپرد، چاره‌ای نداریم جز اینکه با دیسیپلین نسبت به اون‌ها رفتار کنیم.

حساب و کتاب پایان هر روز کاری

حساب‌داری این روزا داره تقریبا تمامی مراحلش توسط ماشین و نرم‌افزار انجام می‌شه. اما ماشین‌ها در حال حاضر به اندازه‌ی ما از دنیای بیرون آگاهی ندارن. اگرچه ابزارهای فراوانی برای ماشینی کردن فرایند تصمیم‌گیری وجود داره که صد البته در بسیاری از موارد از تصمیم‌گیری‌های قلبی و سرانگشتی بهتر عمل می‌کنه، اما هنوز هم نمیشه به کل انسان رو از این چرخه بیرون کرد.

در پایان روز باید هزینه‌ها رو بررسی کرد. چرایی هزینه‌ها رو باید بررسی کرد. و باید با دید انتقادی به درامدها نگاه کرد.

حساب و کتاب، فقط نباید در حوزه‌ی مالی و حساب‌داری باشه، بلکه بقیه‌ی شاخص‌های عملکرد رو هم باید زیر نظر داشت. گزارش‌های کارکنان رو باید مو به مو مطالعه کرد. آیا در مسیر هدف‌ها و چشم‌انداز‌هایی که برای سازمان طراحی کردیم قرار داریم؟ آیا با سرعت مناسبی به سمت اون‌ها در حرکتیم؟ تهدید‌ها، فرصت‌ها، و به طور کلی محیط پیرامون، چه تغییراتی داشتن؟

پاسخ‌گو بودن به مشتریان و کارکنان

نباید در مورد اینکه به ایمیل کارمند یا تلفن مشتری جواب بدیم، تعلل کنیم. این موضوع چیزی نیست که بشه به بعد موکولش کرد. مگر در وضعیت‌های خاص که همونطور که از اسمش پیداست، نمیشه پیش‌بینیش کرد.

اگرچه باید ساز و کارهایی داشته باشیم که تماس‌های غیرضروری و تماس‌های نامرتبط کاهش پیدا کنن، اما اگر تماسی از این فیلترها رد شده بود، باید پاسخ داده بشه. ممکنه همیشه رو به راه نباشیم. ممکنه پاسخی که دوست داریم رو اون لحظه آماده نداشته باشیم. ممکنه از برنامه‌ای که به مشتری قول داده بودیم به هر دلیلی عقب افتاده باشیم. این‌ها نباید دلیلی برای پاسخ‌گو نبودن باشه. تلفن و پیام رو باید جواب داد.

البته شاید حالت ایده‌آل این باشه که ساعت و کانال مشخصی رو برای جواب دادن به پیام‌ها در نظر بگیریم. برای مثال خط تلفن موبایل اختصاصی برای کارکنان داشته باشیم. یا فقط آدرس‌های ایمیل رسمی شرکت رو در ساعت‌های میانی روز کاری جواب بدیم. بدیهیه که این زمان‌بندی باید دقیقا به اطلاع مشتری‌ها و کارکنان رسیده باشه.

ژورنال‌نویسی

پاسخ‌گو بودن به خود، به اندازه‌ی پاسخ‌گو بودن به دیگران و حتی شاید بیشتر اهمیت داره. البته نه با اون میزان سخت‌گیری و رسمی بودن. ژورنال‌نویسی، زمان مناسبی برای تنها شدن با خود و تجدید نظر کردن در عادت‌هاییه که داریم. توی ژورنال‌نویسیه که با ترس‌ها و محدودیت‌های ذهنی خودمان رو به رو می‌شیم و معمولا همین زمانه که بعضی از انقلابی‌ترین تصمیم‌ها رو برای زندگی شخصی و حرفه‌ای‌مان می‌گیریم. ژورنال‌نویسی تاثیر زیادی روی خودآگاهی ما داره و باعث می‌شه کمتر دچار غفلت (به عنوان نقطه‌ی مقابل متذکر بودن یا مایندفولنس mindfulness) بشیم.


منتشر شده

در

توسط

برچسب‌ها: